Ang bayan ko'y tanging ikaw
Pilipinas Kong Mahal
Ang puso ko at buhay man
Sa iyo'y ibibigay
Tungkulin kong gagampanan
na lagi kang paglingkuran
Ang laya mo'y babantayan
Pilipinas kong Hirang...
Ang nasa itaas ay ang titik ng awiting Pilipinas Kong Mahal. Alam na lam ko pang kantahin ang awiting ito. Naaala ko, kinakanta namin 'to araw-araw nung nasa elementarya pa ako. Ito 'yung kanta pagkatapos ng Panatang Makabayan. Ako nga yata ang may pinakamalakas na boses kapag kinakanta 'to. Yung nga lang, wala sa isip ko kung ano man ang ibig sabihin ng mga linya.
Ngayon ko lang ulit pumasok sa isip ko ang nasabing awitin dahil sa mga poster na nakakabit kung saan-saan. Sabi ko, may kanta yatang ganyan ang pamagat ah. Ma-Google nga. At presto, ayan nga ang lyrics at paulit-ulit kong kinakanta.
Napaisip din ako, meron pa kayang nagmamahal sa Pilipinas? May nabasa akong blog na ang tawag niya sa Pilipinas ay Third World lang, at minsan nama'y Land of the Rice Eating people, na tila bang ayaw niyang isali ang sarili sa kung ano man ang implikasyon ng pagiging Pilipino. Nabasa mo rin ba ang lampoon entry tungkol sa mga Filipino sa Uncyclopedia.org? Kung hindi pa, i-click mo yung link. Nabasa mo na? Masakit tanggapin no, pero minsan totoo rin yun. Konti.
Pero ang ms masakit, sarili nating kababayan at naturingan pa naman mga lider ay ginaGAGO tayo. Kita mo 'yung poster ni Gloria sa may opisina ng NFA na nagsasabing "labanan ang kahirapan" at may litrato niyang abot tenga ang ngiti? Nakakapanggalaiti sa inis. Para kasing gustung-gustong niya ang nangyayari.
Ano ba ang dahilan ng paghihirap ng mga Pilipino ngayon? Ang kahirapan ay masusugpo sa pamamagitan ng pamumudmod ng kakaunting salapi para sa fertilizer, pangontra sa Meralco system loss charge, at kung anu-ano pa?
Parang pinaglalaruan lang ang mga Pilipino.
Mahal nga siguro natin ang Pilipinas. Mahal nga siguro ng mga lider ngayon ang Pilipinas. Mahal nila ang Pilipinas dahil sa yaman na maaari nilang makamkam mula dito. Mahal nila ang Pilipinas, hindi ang Pilipino.
Nakakaawa tayo. Maligaya ba ang Araw ng Kalayaan?