Magpahayag

magkwento ka, kahit ano lang...

email me: akosibatangkalye@gmail.com






Ipagpatuloy ang paglalakad


Ang batang kalye

May konting mali dun sa pangalan ng blog ko. Una, hindi naman talaga ako bata. Ikalawa, hindi ako nakatira sa kalye. Mahilig lang talaga ako maglagalag kung gabi. Gusto ko ang maglakad-lakad at pagmasadan ang paggalaw ng syudad. Minsan din napipilitan akong maglakad kasi wala akong pamasahe. Kalaban ko lang sa aking paglalakad-lakad at pagmumuni-muni ay ang nagkalat na mga aso sa daan at ang ulan na minsan ay walang tigil.

Tahimik lang akong tao. Pero, alam ko naman kung kelan dapat ako magsalita.

Pero mas maigi, magsusulat na lang ako. Kasi kahit hindi naman binabasa ang mga sinusulat mo, hindi ka pagsasabihang baliw. Pero pag nagsasalita ka mag-isa, walang nakikinig sa'yo, daig mo pa ang asong ulol kung kutyain ng ibang tao. Hindi ako sanay sa salitang eksaherasyon.

Tama na nga ang satsat.

Nga pala, welcome sa mundo ko. Dito, libre ang mangarap.



If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed











 
Saturday, February 13, 2010
Balentayms
HINDI NAMAN talaga big deal sa akin ang Valentine's Day. Noon.

Minsan naisip ko, masyadong brutal si Lord. Una, pinagkait n'ya sa akin ang isang masayang Pasko. Ikalawa, mukhang malungkot na Valentine's Day ang inihahanda n'ya sa akin.

Perfect timing. Tsk3.

Sabagay, sanay na rin naman akong loveless tuwing Valentine's Day. As in zero. Null. Nada. Wala. So, eh ano ngayon kung wala na kami talaga?

Looking at the bright side of things, mabuti na rin at wala na kaming komunikasyon ngayon. Kung magkakaayos na naman kami ulit, baka mangyari na naman ulit ang kinatatakutan ko. Baka tumaon na sa birthday ko ang kalungkutan. Ayoko naman yatang mangyari yun.

Ngayon, at nabawasan na ang kailangan kong intidihin, may panahon na ako para sa iba pang gusto kong gawin sa buhay ko.

  • Mas mahaba na ang time ko para mag-blog.

  • Wala na akong iintidihin taong nalulungkot at kailangang damayan at pasayahin.

  • Mas mapapag-igi ko na ang trabaho ko.

  • Mas makakapag-usap na kami ng nanay ko at mga tao dito sa bahay.


Pero kagaya nga nung kantang Bluer than Blue, kahit ano pang gawin kong pag-console sa sarili ko na masaya ako at wala na siya, alam kong punung-puno ako ng kalungkutan.

Happy Valentine's Day na lang sa mga nagmamahal at minamahal.

Posted at 01:43 am by aclworld

 

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments




Previous Entry Home Next Entry