Magpahayag

magkwento ka, kahit ano lang...
   


Get this widget!





Ipagpatuloy ang paglalakad


Ang batang kalye

May konting mali dun sa pangalan ng blog ko. Una, hindi naman talaga ako bata. Ikalawa, hindi ako nakatira sa kalye. Mahilig lang talaga ako maglagalag kung gabi. Gusto ko ang maglakad-lakad at pagmasadan ang paggalaw ng syudad. Minsan din napipilitan akong maglakad kasi wala akong pamasahe. Kalaban ko lang sa aking paglalakad-lakad at pagmumuni-muni ay ang nagkalat na mga aso sa daan at ang ulan na minsan ay walang tigil.

Tahimik lang akong tao. Pero, alam ko naman kung kelan dapat ako magsalita.

Pero mas maigi, magsusulat na lang ako. Kasi kahit hindi naman binabasa ang mga sinusulat mo, hindi ka pagsasabihang baliw. Pero pag nagsasalita ka mag-isa, walang nakikinig sa'yo, daig mo pa ang asong ulol kung kutyain ng ibang tao. Hindi ako sanay sa salitang eksaherasyon.

Tama na nga ang satsat.

Nga pala, welcome sa mundo ko. Dito, libre ang mangarap.


Iba ko pang Blogs
Home
The Journeyman
Musika Central
Digital Detours
Poetic Attempts



Pacquiao-Dela Hoya Fight Charisse Pempengco Chareese Pempengo Charice Pempengco

If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed











 
Thursday, May 22, 2008
Babangon Ako at Dudurugin kita

Ganyan usually ang linya ng mga losers. Sila 'yung mga tipong hindi marunong magpatawad at laging handang gumanti kung sakali sila man ay saktan ng kung sino.

Masaya ako at nalaman kong hindi ako ganung tao. Na hindi ako isang loser. Oo, nasaktan ako pero tinanggap ko yun at ipapaubaya ko na sa Kanya ang paghihigante. Ayoko na gumawa pa ng makakasakit sa kapwa. Maging tayo man ang pinakamatapang dito sa mundong ibabaw, at kaya nating apak-apakan ang ibang tao, sa huli, pare-pareho pa rin tayong mamamatay. At mas kawawa pa nga ang mga gumagawa ng masama dahil sa kabilang buhay ay magsu-suffer sila ng walang hanggan. Hala kayo!

Ngayon, natapos na rin ang konting unos sa buhay ko. Handa na ako ngayong harapin kung ano pa man ang mas malalaking problemang maaaring kong makasagupa sa hinaharap. Kung baga, unti-unti na akong bumabangon at humanda ang mga nag-api sa akin at pupuunuin ko kayo ng pagmamahal.

Isang mapayapang araw sa inyo!


Posted at 05:52 pm by aclworld

 

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments




Previous Entry Home Next Entry